اشنایی با بیماری یووئیت چشم

یووئیت التهاب بخش میانی چشم به نام یووه است که شامل عنبیه، جسم مژگانی و شبکیه می‌ شود. این بیماری می‌ تواند باعث درد، قرمزی، کاهش بینایی و حساسیت به نور شود. علل آن ممکن است عفونی، خودایمنی یا ناشناخته باشد. درمان معمولا شامل دارو های ضد التهاب و گاهی داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی است. این بیماری، التهاب بافت میانی چشم است. التهابی که یک یا هر دو چشم را درگیر می کند و ممکن است عملکرد سایر بخش های چشم از قبیل قرنیه، صلبیه، زجاجیه، شبکیه و عصب بینایی را نیز با مشکل مواجه کند. این بیماری همچنین عامل ۱۰درصد از نابینایی ها است.(اشنایی با بهترین جراح لیزیک چشم)

انواع یووئیت چشم

یووئیت چشم همواره چندین نمونه اصلی دارد که هر کدام به گونه ای به وجود می آیند و ساختاری دارند، از انواع این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• یووئیت قدامی؛ التهاب در قسمت جلویی چشم، شامل عنبیه و زجاجیه به وجود می آید و با نام ایریتیس شناخته می شود، این نوع اصولا به صورت ناگهانی به وجود می آید و در چند ماه پیشرفت می کند.
• یووئیت میانه؛ التهاب در قسمت میانی چشم، شامل زجاجیه و شبکیه به وجود می آید و با نام ایریدوسیکلیت شناخته می شود.
• یووئیت خلفی؛ التهاب در قسمت پشتی چشم، معمولا شبکیه و عصب بینایی را درگیر می‌ کند و با نام کوروئیدیت معرفی می گردد و همواره آرام آرام به وجود می آید.
• یووئیت عمومی؛ التهاب در تمام بخش‌ های یووئید به وجود می آید.

هر نوع ممکن است علل مختلفی داشته باشد، از جمله عفونت‌ ها، بیماری ‌های خودایمنی یا آسیب‌ ها همه می توانند باعث بروز این بیماری شوند.

علائم بیماری یووئیت چشم چیست؟

این بیماری بسته به نوع درگیری در قسمت اتاق قدامی یا اتاق خلفی، علائم متفاوتی دارد. اگر در قسمت اتاق قدامی باشد با نشانه هایی مانند قرمزی چشم، ترس از نور، تاری دید و گاهی اوقات اشک ریزش همراه است. در اتاق خلفی، قرمزی چشم و درد کمتر است اما کاهش دید، مشخص تر احساس می‌ شود. این بیماری دو علت عفونی و غیرعفونی دارد. همچنین ممکن است به سبب وجود بیماری های داخلی ایجاد شده باشد یا منحصر به یک مشکل چشمی باشد. به همین علت، بیمار قبل از شروع درمان باید از نظر بیماری های ثانوی مانند روماتیسم و عفونت های داخلی مورد معاینه قرار گیرد. متفاوت بودن علائم در افراد به دلیل متغیر بودن سطح بیماری می باشد. اصولا افرادی که با شدت بیشتری بیماری را دریافت کرده اند همواره با علائم بیشتری خود را به نمایش می گذارند و شدید تر است.

دکتر عبدالحسین غفوریان فوق تخصص انواع جراحی های چشم

علت بیماری یووئیت چشم چیست؟

بروز این بیماری چشمی در همه افراد به یک دلیل نیست و هر فرد ممکن است به دلیلی دچار این بیماری شود. از دلایل شایع بروز این بیماری می توان موارد زیر را نام برد:

• علل ویروسی؛ گاه علت بروز عوامل ویروسی مانند زونا و ویروس تب خال است که در صورت درمان نشدن به موقع باعث بروز این بیماری شده اند و یا درون‌ چشم ویروس ها به وجود آمده اند.
• علل قارچی؛ برخی مواقع مشکلات قارچی مانند هیستوپلاسموز باعث بروز بیماری یووئیت چشم می شود.
• علل انگلی؛ وجود بیماری های انگلی مانند توکسوپلاسموز باعث بروز بیماری یووئیت می شود‌
• بیماری هایی که سایر بخش‌های بدن را درگیر می کنند، مانند بیماری های کلاژن و واسکولار یا همان بیماری های روماتیسمی نیز باید بروز بیماری چشمی یووئیت می شوند.
• سابقه ضربه به چشم

البته ناگفته نماند که از نظر پزشکان علت این بیماری کاملا ناشناخته است و نمی توان به صورت قطعی علتی را مشخص کرد.

نحوه تشخیص بیماری یووئیت چشم

برای تشخیص این بیماری شما باید حتما در صورت مشاهده علائم حتی کم حتما به سراغ پزشک متخصص بروید تا مورد معاینات پزشکی دقیق قرار بگیرید. پزشکان چشم متخصص اصولا با دستگاه های مخصوص چشم ها را مورد معاینه و بررسی قرار می دهند تا از بیماری مطمئن شوند. لازم به ذکر است که پزشکان برای بررسی های تکمیلی ممکن است انجام آزمایش خون، تست های پوستی یا عکس رادیولوژی را هم تجویز کند. هنگامی که یووئیت با بیماری زمینه ای دیگری مرتبط باشد، چشم پزشک برای بررسی سایر اعضای بدن با متخصصان سایر رشته ها نیز مشورت می کند.

عوارض و خطرات یووئیت چشم

در صورتی که این بیماری به موقع مورد درمان قرار نگیرد همواره عوارض خطرناکی را به همراه خواهد داشت از این رو باید حتما در همان دوران ابتدایی مورد درمان قرار بگیرد تا به بینایی آسیبی وارد نکند. از عوارض و خطرات این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. آب سیاه یا همان گلوکوم به وجود می آید.
2. آب مروارید یا کاتاراکت به همراه دارد.
3. باعث ایجاد چسبندگی داخل چشم می شود.
4. ورم شبکیه به وجود می آورد.
5. آسیب به سلول های بینایی را به همراه دارد.

قابل ذکر است که در صورت بروز هر یک از این عوارض، مراجعه به چشم پزشک ضرورت دارد و پس از معاینه ممکن است درمان دارویی، جراحی، تزریق داخل چشمی و یا لیزر درمانی تجویز شود. درمان به موقع بیماری یووئیت چشمی می توان از بروز این گونه عوارض خطرناک جلوگیری کرد و سلامت چشمان خود را حفظ کرد.

این مطلب را هم بخوانید: لنز های تماسی چیست ؟

راه‌های درمان یووئیت چشم

برای درمان بیماری یووئیت بسته به میزان و شدت بیماری همواره راه های درمان متعددی وجود دارد که توسط پزشکان تجویز می شوند. درمان بیماری در اولین فرصت بسیار عالی خواهد بود زیرا این عارضه باعث ایجاد آسیب دائمی به چشم می شود. روش های زیر به عنوان بهترین راه درمان به شمار می روند:

1. تجویز دارو های ضد التهابی مانند کورتیکواستروئید ها که اصولا به دو صورت تزریقی و خوراکی تجویز می شوند.
2. تجویز دارو های ایمنی ‌سرکوب ‌کننده برای کنترل سیستم ایمنی بیماران.
3. تجویز قطره‌ های چشمی برای کاهش التهاب و درد.
4. تجویز درمان‌ های بیولوژیک در موارد شدید یا مقاوم به درمان.
5. تجویز جراحی در صورت نیاز، برای رفع عوارض یا مشکلات ساختاری.

پزشکان اصولا از قطره های چشمی مختلف استفاده می کنند تا بتوانند مردمک چشم را گشاد کنند، فشار چشم را کاهش بدهند و از کورتون ها برای کاهش التهاب و دیگر مشکلات استفاده می کنند. در صورتی که فرد با راه های گفته شده مورد درمان قرار نگیرد همواره پزشک تنها جراحی را پیشنهاد می دهد زیرا با جراحی می توان هم سریع تر بیماری را بهبود بخشید و هم از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

آیا یووئیت فقط در بزرگسالان رخ می‌دهد یا کودکان هم مبتلا می‌شوند؟

یووئیت، التهاب لایه میانی چشم، می‌تواند در هر سنی رخ دهد و محدود به بزرگسالان نیست. اگرچه شیوع آن در بزرگسالان بیشتر است، کودکان نیز می‌توانند مبتلا شوند، به ویژه کودکانی که دارای بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت ایدیوپاتیک جوانان (Juvenile Idiopathic Arthritis) یا بیماری‌های التهابی سیستمیک هستند. در کودکان، یووئیت ممکن است به تدریج و بدون علائم واضح شروع شود، بنابراین تشخیص به موقع می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. علائم یووئیت در کودکان شامل چشم قرمز، حساسیت به نور، اشک‌ریزی یا کاهش بینایی است، اما گاهی کودکان نمی‌توانند درد یا ناراحتی خود را به طور کامل بیان کنند، بنابراین والدین و پزشکان باید دقت ویژه‌ای داشته باشند. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب بسیار مهم است، زیرا یووئیت مزمن یا کنترل‌نشده می‌تواند باعث عوارض جدی مانند آب مروارید، گلوکوم یا کاهش بینایی دائمی شود. درمان یووئیت در کودکان معمولاً شامل داروهای ضدالتهاب، قطره‌های استروئیدی یا داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی است و نظارت مداوم چشم‌پزشک ضرورت دارد. بنابراین، والدین باید به کوچک‌ترین تغییرات در وضعیت چشمی کودک توجه کنند و در صورت مشاهده هرگونه علامت مشکوک، فوراً به متخصص مراجعه کنند.