بهترین جراحی آب سیاه

تشخیص عمل توسط چه کسی انجام می شود ؟

افرادی که دارای مشکلات و بیماری های چشمی هستند همواره باید توسط چشم پزشکان متخصص مورد معاینه قرار بگیرند تا بدانند که برای درمان بیماری های چشمی نیاز به جراحی دارند یا خیر و سپس اقدام به درمان نمایند. تشخیص عمل توسط پزشک جراح پس از معاینه کامل و تصویری برداری دقیق از چشم ها انجام می شود، چشم حساس ترین نقطه در بدن است به همین دلیل باید هنگام بیمار شدن این بخش از بدن حتما به متخصص آن مراجعه کرد تا بتواند نوع بیماری چشم را به راحتی تشخیص بدهد و سپس به شما بگوید نیاز به چه نوع جراحی برای چشم دارید. مثلا عمل آب سیاه در صورتی توسط پزشک جراح تشخیص داده می شود که عصب چشم تازه دچار این بیماری شده باشند.

چه کسانی نیاز به این نوع عمل دارند ؟

این سوال افراد زیادی است که می پرسند چه کسانی نیاز به عمل آب سیاه دارند در جواب آنها باید بگوییم افراد زیادی هستند که شرایط جراحی را دارا هستند اما در کل افراد با شرایط زیر می توانند از جراحی آب سیاه استفاده کنند:

1. افرادی که سابقه خانوادگی آب سیاه دارند.
2. افرادی که دارای بیماری های آب مروارید و یا تبخال چشم هستند.
3. افرادی که چشم آنها دچار ضربه شده است.
4. بیمارانی که دچار اختلالات تیروئیدی هستند.
5. افراد دیابتی
6. افرادی که نزدیک بینی شدید دارند.
7. افرادی که دارو های کورتن دار مصرف می کنند.
8. اصولا میان سالان

این گروه افرادی هستند که می توانند با عمل آب سیاه بیماری چشمی خود را از بین ببرند و سلامتی را به چشم های خود هدیه بدهند. در صورتی که با یکی از علائم و موارد گفته شده روبه رو هستید باید حتما در کوتاه ترین زمان ممکن به پزشک متخصص چشم مراجعه کنید تا در کوتاه ترین زمان ممکن مورد معاینه و جراحی قرار بگیرید و بیماری خود را درمان کنید.

مراقبت های قبل از جراحی اب سیاه

جراحی آب سیاه یا گلوکوم یک جراحی حساس است به همین دلیل نیاز به مراقبت های ویژه دارد. برای نتیجه گیری بهتر از این جراحی نیاز است تا بیمار به مراقبت های قبل و بعد از عمل توجه داشته باشد. قبل از عمل باید آزمایشات مخصوص را انجام دهید و پزشک را از مصرف داروی خاص یا ناشتا بودن خود مطلع کنید. قبل از عمل بهتر است معاینات دقیق را توسط پزشک انجام دهید. از مراقبت های بعد از عمل می توان به معاینه مکرر چشم اشاره کرد.

سوزش و درد طبیعی است و نباید با دست خود چشم را لمس کنید. داروهای تجویز شده توسط پزشک را به موقع مصرف کنید. از خوابیدن به شکم و فشار به چشم خودداری کنید. تا دو هفته نباید ورزش و فعالیت سنگین داشته باشید. استفاده از شیلد مخصوص چشم در شب الزامی است. مواد حساسیت زا مانند عطر و لوازم آرایشی استفاده نکنید.

آیا این عمل جزو عمل های سنگین است؟

عمل آب سیاه یکی از جراحی های سنگین است که افراد پس از انجام آن باید مراقبت های توصیه شده را به خوبی رعایت کنند و امکان بدهند تا دچار عوارض نشوند. اصولا پس از جراحی آب سیاه بیمار باید تا چند زور پشت سر هم مداوم به پزشک مراجعه کند و مورد معاینه قرار بگیرد، باید توجه کرد که پس از انجام عمل ممکن است تاری دید تا ۶ ماه هم زمان ببرد و سپس بهبودی کامل پیدا کند. پس از عمل احساس خشکی و سوزش و ریزش اشک وجود دارد که کوتاه مدت است و پس از چند روز از بین می رود. این عمل سرپایی است و تنها با قطره چشم بی حس می شود، البته ناگفته نماند که این عمل به همان اندازه که برای بیمار سخت است برای پزشک هم سخت می باشد زیرا پزشک باید با تخصص و دقت بالا عمل را انجام بدهد تا هیچ گونه اثری از آن باقی نماند.(بهترین جراح لیزیک چشم prk)

آب سیاه چیست ؟

آب سیاه یک بیماری خطرناک چشمی است که درمان بی موقع آن می تواند باعث از دست دادن بینایی شود، این بیماری با نام گلوکوم هم شناخته می شود و مشکلات زیادی را برای افراد مبتلا به همراه دارد. این بیماری به صورت مستقیم به عصب های چشم آسیب وارد می کند از این رو بر روی بینایی تاثیر شدید و زیادی می گذارد و باید به سرعت مورد درمان قرار بگیرد. این بیماری نمونه های مختلفی دارد که از آنها می توان به آب سیاه زاویه باز، زاویه بسته، آب سیاه با فشار کم و نرمال، آب سیاه مادرزادی، نمونه التهابی و نمونه عروقی که همه به نوبه خود خطرناک هستند و مشکلات زیادی را برای افراد به وجود می آورند.

چرا این مشکل برای چشم های ما به وجود میاد؟

همواره دلایل متعددی وجود دارد که افراد با وجود آنها ممکن است به بیماری آب سیاه مبتلا شوند، مثلا برخی افراد سابقه خانوادگی دارند مثلا از ظرف خانواده پدری و یا مادری در یک رده سنی مشخصی افراد به این بیماری مبتلا می شوند، یا مثلا افرادی که در گذشته دچار آب مروارید شده اند ممکن است در دوران پیری به آب سیاه مبتلا شوند. داشتن تغذیه و رژیم غذایی نامناسب هم می تواند به چشم ها آسیب وارد کند و آنها را دچار آب سیاه نماید. البته ناگفته نماند که نزدیک بینی چشم و دیابت یا همان قند خون نوع یک و دو هم می تواند باعث بروز این بیماری شود پس به جز داشتم سابقه ارثی در شرایط دیگر می توان از بروز این بیماری جلوگیری کرد.

انواع اب سیاه چشم

بیماری آب سیاه چشم یا همان گلوکوم انواع مختلفی دارد که از نظر علائم با هم متفاوت می باشند. انواع این بیماری شامل موارد زیر می شوند:

1. آب سیاه زاویه باز؛ این بیماری علائم ناگهانی و دردی ندارد و فرد تنها به مرور زمان دچار ضعف بینایی و تغییرات در عصب بینایی می گردد.
2. آب سیاه زاویه بسته؛ در این نوع گلوکوم که بسیار هم در دنیا شایع است و افراد زیادی به آن مبتلا می باشند، این نمونه همواره هم به صورت ناگهانی خود را نشان می دهد و درد زیادی را برای افراد به همراه دارد و باعث می شود تا افراد مبتلا دچار دیدن هاله در اطراف چراغ‌ها، قرمزی چشم، فشار داخل چشم بسیار بالا، تهوع و استفراغ، کاهش ناگهانی دید و مردمک گشاد شده گردند.

گلوکوم نوع دوم بسیار حاد است در نتیجه به عنوان یک بیماری چشمی اورژانسی شناخته می شود که درمان آن بسیار سخت خواهد بود و گاه ممکن است باعث شود تا فرد مبتلا بینایی خود را به صورت کامل از دست بدهد. اما نوع اول بیماری در صورتی که به موقع تشخیص داده شود به راحتی درمان می گردد و به دید فرد آسیب جدی وارد نمی کند.

مراقبت های بعد از عمل اب سیاه چشم

عمل آب سیاه از عمل های بسیار سخت است که افراد باید مراقبت های پس از عمل را با دقت و به خوبی انجام بدهند تا بتوانند میزان موفقیت عمل را افزایش بدهند، افراد باید. پس از عمل به صورت مکرر توسط پزشک مورد معاینه قرار بگیرند، در صورتی که تاری دید بیشتر از دو هفته شد باید به سراغ پزشک بروید، دارو های تجویز شده را به موقع مصرف کنید، قطره ها را در زمان خود استفاده نمایید تا ریزش اشک و سوزش چشم برطرف شود. از خوابیدن بر روی چشم ها خودداری کنید، تا دو هفته ورزش و فعالیت سنگین نداشته باشید، ترجیحا شب ها از شیلد استفاده کنید، از عطرو لوازم آرایشی استفاده نکنید، از ماساژ چشم و فشار دادن آن خودداری کنید، تا یک هفته ای به صورت برخورد نکند، ترجیحا دیدن تلویزیون و کار با گوشی موبایل را محدود کنید و مراقب باشید به سر ضربه وارد نشود.

دوره نقاهت اب سیاه چشم چقدر است؟

دوره نقاهت پس از جراحی آب سیاه چشم بسته به نوع عمل جراحی و وضعیت عمومی چشم بیمار متفاوت است، اما معمولاً بین یک تا شش هفته طول می‌کشد. در روزهای ابتدایی بعد از جراحی، بیمار ممکن است تجربه قرمزی، تورم و تاری دید موقت داشته باشد که کاملاً طبیعی است. پزشکان معمولاً توصیه می‌کنند که فعالیت‌های سنگین، ورزش شدید و خم شدن طولانی مدت تا حداقل دو هفته محدود شود تا فشار داخل چشم کنترل شود و روند بهبودی به خوبی انجام شود. در طول دوره نقاهت، استفاده منظم از قطره‌های چشمی ضد التهاب و ضد عفونت بسیار مهم است تا خطر عفونت کاهش یابد و التیام بافت‌ها سریع‌تر انجام شود. همچنین، چکاپ‌های منظم پس از جراحی برای کنترل فشار داخل چشم و بررسی سلامت قرنیه و شبکیه ضروری است. بیماران معمولاً بعد از یک تا دو هفته می‌توانند به تدریج فعالیت‌های روزمره خود را از سر بگیرند، اما دید کامل ممکن است تا چند هفته بعد تثبیت شود. رعایت دقیق دستورالعمل‌های پزشک و پیگیری منظم می‌تواند به کاهش عوارض احتمالی کمک کند و نتیجه جراحی را بهینه سازد.